YEMİNLİ SEVDAM

Sorma bana senin neyinim diye,
Sen benim kavuşması imkansız, Sevdam,
Sen benim can kafesimde en zor sınavımsın,
Ne kazanabiliyorum seni
Nede kaybetmeye razı gönül,
Çıkmaz bir sokakta gibiyim,
Ne sana gelebiliyorum,
Nede, vaz geçmem mümkün oldu senden,
İki tarafı uçurumlar ile dolu bir sevdasın,
Gitsem öleceğim, kalsam hasretinden çayır çayır yanacağım,
Ve ben bir ömür boyu yanmayı seçtim,
O yüzden kendimi bu şiirin içine hapsettim,
Sevmek nedir diye bir arkadaşıma sordum,
Sevmek yanındayken bile özlemektir dedi,
Ve ben bir ömür boyu özlemeyi seçtim,
Bu yüzden kendimi bu hasretin içine hapsettim,

Şimdi zamanı durdurdum, bekliyorum,
Adını her nefeste bir zikir gibi içime saklıyorum,
Yollar kapalı, köprüler yıkık dökük olsa da,
Ben senin yokluğunda kurduğum ülkenin müebbet esiriyim,

Susmak mı zor, yoksa adını haykırmak mı,
Gitmek mi zor, yoksa hasretinle yaşlanmak mı...
Ben bunun cevabımı o uçurum kenarında bıraktım,
Seni sevmek bir denizin ortasında susuz kalmak gibi,
Yandıkça yandım, ama bir damla sevgi istemedim senden,
Çünkü ben senin beni sevmen için sevmedim,
Sadece yüreğime itaat ettim...

Varsın kapansın üzerime tüm kapılar,
Ne fark eder ki, kilitler vurulsun,
Yeter ki bu sevdan
Kalbimde mahşere kadar dursun,
Çünkü seni özlemek, beni sevme ihtimalinden daha vefalı çıktı,
Vuslatına ermesemde, hayalin bu ruhumu ayakta tuttan,
Ve son sözüm olsun bu mısralarım,

Özgürlük senin olmadığın bir boşluksa,
Ben senin zindanında, bir ömür köle kalmaya razıyım,

Kendimi senin "hiç"liğinde, koca bir "hep" olarak gömdüm ben,
Şimdi ne bir adım ileri, ne bir adım geri,
Zamanı durdurdum bu eşikte,
Bekliyorum seni...
Sevdan mühürlenmiş ferman gibi yüreğinde,
Okudukça eriyorum, sustukça bitiyorum,
Ama yine de seni seviyorum..
Yemin gibi bekliyorum...
Bekliyorum sevgili ölüm gibi bekliyorum,
Ölümüne seviyorum,

Hazan Gülü Fatoş.....07.02.2026....