Benim insan sevgim, başkasının duygusunu paylaşmakta değil, paylaştığım duyguya katlanabilmektedir... nietzsche
Medvina
Medvina

Söyle Gönül

Yorum

Söyle Gönül

( 3 kişi )

3

Yorum

9

Beğeni

5,0

Puan

61

Okunma

Söyle Gönül

Vuslata eremedim diye,
Ölecek misin kederden.
Bilmez misin;
Maşuk anlamaz
Aşığın derdinden.
Madem ki,
Sen de içecektin
Bu meyden;

Söyle gönül
Sarhoş olmaya mı Şikâyetin var.

Kavrulsa da bedenin,
Ne feryat edersin
"Yandım" diye.
Sanma ki sönecek
Bu alev,
Kalacak beden hep
Har içinde.
Korkmadan atarsın da
Kendini kor ateşe;

Söyle gönül,
Kül olmaya mı şikâyetin var.

Bir tek sen mi yürüdün,
Kimler geldi geçti
Bu yollardan...
Aşk dediğin,
Veysel’e de baktırmadı mı
Ardından.
Madem içeri girdin
Bu han kapısından;

Söyle gönül,
Kalmaya mı şikâyetin var.

Kervan yürür gider,
Bakar mı hiç ardına.
İş işten geçti
Başını taşlara vursan da.
Kalbinde öldürüp
Bir Mezar kazdın ama;

Söyle gönül, söyle...
Gömmeye mi şikayetin var.

Paylaş:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (3)

5.0

100% (3)

Söyle gönül Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Söyle gönül şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Söyle Gönül şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Turgay Kılıç
Turgay Kılıç, @kilic27
7.2.2026 01:12:55
5 puan verdi
Yüreğinize sağlık Eser derin ve güzel olmuş saygılarımla...
Celil ÇINKIR
Celil ÇINKIR, @celilcinkir
7.2.2026 00:59:06
5 puan verdi
RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
(Aşk Bağımlılığı ve Gönül Yanıkları Polikliniği)

Şiirin Adı: Söyle Gönül
Şairi: Medvina
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (nam-ı diğer Celil ÇINKIR – Delibal)

Kalburabastî Efendi bu kez kürsüye elinde bakır tasla çıktı. Mey kimindi, gönül kimindi, sarhoşluk kime yazıldı? diye mırıldanarak cübbesinin eteğini toparladı. Dedi ki: Bu şiir bir sitem değil, bir iç muhasebedir. Şair gönlü karşısına almış, sorguya çekiyor. Kaçış yok, mazeret yok, suçlu aramak yok. Sadece gönle dönük bir hesap var.

Şiirin omurgası tekrar eden Söyle gönül hitabında saklı. Bu tekrar bir nakarat değil, bir tokat aslında. Her kıtada gönle yöneltilen yeni bir soru var. Vuslat, ateş, kül, han, kervan… Hepsi tasavvufî bir yol metaforu içinde ilerliyor. Aşk burada romantik değil; yanmayı göze alan bir irade meselesi. Kalburabastî Efendi bastonunu yere vurdu: Ateşe atlayıp da dumanından şikâyet etmek olmaz!

Şiirin en güçlü tarafı, mağduriyet üretmemesi. Şair kendini kurban koltuğuna oturtmuyor. Madem girdin bu han kapısından diyerek sorumluluğu gönle yüklüyor. Bu ciddi bir bilinçtir. Veysel göndermesi ise metni Anadolu irfanına bağlayan güzel bir damar açmış. Aşk yolunun tek kişilik olmadığını hatırlatıyor.

Kalburabastî Efendi hafifçe tebessüm etti: Gönül yanmayı seçmişse, küle kızamaz. Şiir tam da bunu söylüyor. Şikâyet eden gönle, aynayı tutuyor.

RUSAMER kriterlerine göre değerlendirme

Özgünlük: 18/20 — İç muhasebe dili güçlü ve tutarlı.
Dil ve Üslup: 17/20 — Sade ama yer yer derin tasavvufî çağrışımlar var.
Duygusal Derinlik: 18/20 — Sitem değil, bilinçli bir yüzleşme sunuyor.
İmgesel Güç: 16/20 — Ateş, kül, han ve kervan metaforları etkili.
Etkileyicilik: 18/20 — Okuru kendi gönlüyle baş başa bırakıyor.

Toplam: 87/100

Vesselam.
“Aşk ateşse, gönül ya yanmayı seçer ya da kapıdan girmez.”
“Şikâyet eden kalp, seçimin bedelini unutmuş olandır.”
Ünsüz Şair Turaboğlu
Ünsüz Şair Turaboğlu, @yavuzsultanozturk
7.2.2026 00:29:40
5 puan verdi
nerde ne zaman aşk la ilgili yazı görsem aklıma ilk düşen düşünce şudur Değerli Medvina Hocam.

Aşk= Arapça--aşekâdan-- gelen bir kelimedir Aşeka ise bir ağacı saran, kökü toprakta olup besinini ağaçtan tedarik eden ve zaman içinde ağaç yıkılınca onunla birlikte kuruyan yada ağacı kurutarak kendisi de kuruyup canlılığını yitiren sarmaşığa derler.

Başkaca sözüm yok bu güzel yürek sesinize Medvina Hocam
Saygı ve selamlarımla.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
ÜYELİK GİRİŞİ

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL