3
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
1209
Okunma
Ne zaman gölgelerim inse aklımın çukuruna,
Sol yanım kazan gibi kaynamaya başlar.
Oysa bir ses, içimde çığlık çığlığa beni arar,
Tek başına karanlığın kenarında adımlarım,
Yüreğimin acımasız yüzünü geceden sabaha taşır.
Ne zaman gölgelerim inse aklımın çukuruna,
Gözlerim, gecenin efkârında bir bıçak gibi…
Yüzümde rüzgâr, yağmur, kışın tipisi, karı;
Zaman uzakta, mavi bir çizgi ... yakamoz gibi.
Her saniyesi karanlık bir akşam, yürek ağrılarıyla dolu.
Ne zaman gölgelerim inse aklımın çukuruna,
Bir umut damlası düşer belleğimden sabahın ortasına.
Karanlıkta ay ışığı vurur gözlerimin penceresine,
Belki hâlâ seni arıyorum, o kapıları kapanmış sokak arasında.
Belki de kendimi kaybediyorum.
Aklımın Çukurunda....
Bayram Köse/2026
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz