Bir bakış fırlattın, yaktın özümü,
Görmez oldu gözüm, dünya yüzünü.
Mecnun’a çevirdin, güldün sözümü,
Başıma ne işler açtın sen böyle.

​Düz yolda yürürken, yokuşa sürdün,
Aklımı başımdan, alıp da ördün.
Sen beni kendine, oyuncak gördün,
Başıma ne işler açtın sen böyle.

​Eskiden geceler, sessiz ve akı,
Şimdi her uykumun, derttir kapağı.
Kurumuş dalımın, koptu yaprağı,
Başıma ne işler açtın sen böyle.

​Göğsümün içine, mezar kazdırdın,
Kaderi kanımla, baştan yazdırdın.
Sanki Azrail’le, ferman gezdirdin,
Başıma ne işler açtın sen böyle.

​"Asla" dediklerim, önüme düştü,
Sabır kalemimin, bendinden taştı.
Aşk denen bu rüzgar, boyumu aştı,
Başıma ne işler açtın sen böyle.

​Leşimi kurda da, kuşa da verdin,
Zinciri boynuma, kördüğüm gerdin.
Küllerim üstüne, postunu serdin,
Başıma ne işler açtın sen böyle