Oturdum
Oturdum oturdum baktım ki çare değil
Dikildim
Dikildim dikildim baktım ki sığmıyorum kendime
Yürüdüm
Yürüdüm yürüdüm baktım ki dar bana her yer
Ağladım
Ağladım ağladım baktım ki dinmiyor sızım
Soğumuyor içim


Anladım
Yangının içindeysen
Hele ki
Toprağın üstünde
Ama yığınların altındaysa on binler
Ne yaparsan yap boş
Söndüremezsin ateşini bağrının
Soğutamazsın harını korunu ciğerinin


Ağlamak da kâr etmiyor tanrım
Ağlamak da kâr etmiyor
Sonuçta ben buradayım gözümde yaş elimde kağıt kalem
Kolumu paçamı sıyırmışım
Sıcaktan alkolden dumandan
Onlar orada
Yığınlar halinde
Yığınlar altında
Kolları elleri bedenleri
Hem de ayazda karda kışta
Ne desem boş


Yorulduk
Yıprandık
Eksildik tanrım çok eksildik
Bize nefes bize soluklanmak gerek
Hep yıkım hep hazin
Hep ölüm
Hep ölüm
Hep ölüm
Hep hep hep


Nereye kadar


Onlar molozların altında biz utancın
Taşıyamıyoruz gayrı tanrım taşıyamıyoruz
Dur hele ezme bizi
Bir nefeslik ara ver



..