​"Neymiş efendim," dostluk mezara kadarmış,
İyi günde yanımızda olanlar ne de çok varmış.
Cepte para bitince yolun yarısı daralmış,
Sırtımızdaki hançerler seninmiş efendim.

​"Neymiş efendim," dertleşmek yükü hafifletirmiş,
Anlattığım her sırrın pazarda seni yetirmiş.
Güven dediğin kaleyi bizzat eliyle yıkmış,
Vefa sende sadece bir semtmiş efendim.

​"Neymiş efendim," yüzüme gülen o melekmiş,
Arkamdan kuyumu kazan ise tam bir kelekmiş.
Sende bu dil varken yılana hiç hacet yokmuş,
Zehri akıtmak senin işinmiş efendim.

​"Neymiş efendim," başım düşerse seni ararmışım,
Sanki her yaramı bir tek sen sararmışsın.
Gölge etme yeter, başka insan mı kalmamış,
Varlığın dert, yokluğun şifaymış efendim.

​"Neymiş efendim," haklı olan elbet kazanırmış,
İnsan olan çiğ süt emmiş, çabuk aldanırmış.
Senin terazinin ayarı menfaate ayarlanmış,
Adaletin sadece kendineymiş efendim.

​"Neymiş efendim," helallik almak şartmış sonunda,
Gözüm yok artık senin o kirli oyununda.
Benden yana her şey haram olsun yoluna,
Mahşerde hesaplaşmak borcunmuş efendim!