FARZETKİ ÖLDÜN

Farz et ki vakit doldu, bitti o büyük rüya,
Gençliğine bakmadan, kapını çaldı dünya.
Hesapta olmayan an, ansızın geliverdi,
Ertelenen ne varsa, bir nefeste can verdi.

​Morgun buz sıcağında, tek kişilik bir oda,
Sesin çıkmaz, bedenin hapsolmuş bir uykuda.
Sıcak yatağın artık evdekilere korku,
Bir numara silinir, biter hayatın uykusu.

​Dün elini sıkanlar, bugün hayret içinde,
"Sıra kimde?" der herkes, ayrı bir dert içinde.
Gasilhane önünde adın yazılır taşa,
Sıcak sular inerken, karlar yağar o başa.

​Omuzlarda gidersin, son binek tahtadandır,
Geriye kalan miras, sadece bir falandır.
Dünya malı dünyada, hırsın kalır geride,
Hesap günü yakındır, bekler seni ileride.

​Musalla; o en soğuk, en vefalı duraktır,
Seni öne alırlar, dünya artık uzaktır.
"İyi biliriz" derler, binlerce dille birden,
Sırlarını gizlerler, saklarlar o kabirden.

​O gün geldiği zaman, susacak diller elbet,
Gözler görmez olacak, bitecek bu emanet.
Hakikat zuhur eder, o an sessizlik olur,
Sadece Kalp ve Allah, orada huzur bulur.

​Gafil olma ey nefsim, bu yolun dönüşü yok,
Toprak seni bekliyor, açın karnı, tokun tok.
Sametim der; hazırlan, o büyük mahkemeye,
Kalpten başka sermaye, götüremezsin öteye.

Samet yıldırım sultani
01.02.2026