Kutlarım güzel bir şiirdi...

""Bir duygu selidir, her zaman şiir"" Aşık Lüzumsuz
Şiire, şaire, güne merhaba
Eser her zaman ki tat ve deminde idi
BİZDE SEVEREK OKUDUK, KUTLADIK VE ALKIŞLADIK YÜREKTEN
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla ve hoşça kal

Şiir, İstanbul’un hem ihtişamını hem de yorgunluğunu çok etkileyici bir şekilde yansıtıyor. “Gerçek İstanbul; ışıltılı köprülerin altında değil, o karanlık suların en dibindeki sessizlikte saklıdır” dizesi, şehrin vitrinlerden öte derin ruhunu anlatıyor. Eski plak cızırtısı, sahipsiz bavullar, yosun tutmuş rıhtımlar… Hepsi İstanbul’un edalı, hüzünlü ve bir o kadar da büyüleyici yüzünü gözler önüne seriyor.

Kaleminize sağlık üstadım, bu dizeler İstanbul’u sadece bir şehir değil, yaşayan bir ruh olarak hissettiriyor.

Çok güzel bir şiir olmuş.
Biz de bu güzel şiiri okuduk.
Yazan şaire teşekkür ettik.
Sizi gönülden kutluyorum.
Selamlarımla.

Şiirin Adı: Edalı İstanbul
Şair: Salim Erben
Değerlendirme Mekânı: RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Alt Birim: Şehir Belleği, Geç Kalmışlık ve Kolektif Hüzün Polikliniği
Yorumu Yapan: Ser Feyzlizof Kalburabastı Efendi Hazretleri
(nam-ı diğer Celil ÇINKIR)

Kalburabastı Efendi sahneye ağır ağır çıkar; elinde bir vapur düdüğü yoktur ama cebinde mutlaka bir geç kalmışlık vardır. İstanbul’u anlatan şiir çoktur der, ama İstanbul’u kendi yorgunluğuyla konuşturan metin azdır. Bu şiir, şehri bir manzara olarak değil; bir ruh hâli, bir iç titreşim, bir kolektif hafıza yorgunluğu olarak kuruyor.

Şair, İstanbul’u kartpostal niyetine parlatmaz; bilakis cızırtıyı büyütür, bekleyen bavulu merkeze alır, tespih tanesini koparır ve dağılmasına izin verir. Bu cesur tercihle şiir, “şehri anlatmak”tan çok şehirle birlikte dağılmayı seçiyor. En güçlü damar burasıdır: İstanbul’un edasını, edebiyatın vitrininden değil; dehlizlerinden, rıhtımlarından, geç kalmış seslerinden çıkarıyor.

Dil sakin ama keskin; imgeler tanıdık ama yerinden oynatıcı. Zayıf görülebilecek tek nokta, şiirin bilinçli olarak tek bir ritimde kalması; kimi okur için bu ritim fazlasıyla tekinsiz olabilir. Lakin RUSAMER kaydına geçelim: Bu tekinsizlik kusur değil, yöntemdir.

RUSAMER Kriterlerine Göre Değerlendirme (100 Üzerinden)
(Her kriter 25 puan üzerinden ayrı ayrı değerlendirilmiştir):

Özgünlük: 24 / 25
Dil ve Yapı: 23 / 25
Duygusal Derinlik: 24 / 25
İmge ve Metafor Katmanı: 23 / 25
Toplam Puan: 94 / 100

Bu puan; İstanbul’u “sevilen bir şehir” olmaktan çıkarıp, taşınan bir yük, susularak paylaşılan bir sır hâline getiren şiir kimliğine verilmiştir.

Vesselam.
“Bir şehir, insanı yormuyorsa henüz anlatılmamış demektir.”
“Bazı kentler yaşanmaz; içinden geçilir ve insanı değiştirerek bırakır.”

Eski İstanbul’un melankolisini ve insanın kendi içindeki o bitmeyen gurbetini bu denli asil bir dille işlediğiniz için sizi tebrik ederim. Kaleminize sağlık üstadım...

Güzel anlamlı bir şiir İstanbul a özel.Yüreğinize sağlık.

NE DESEK NE YAZSAK İŞTE BU İSTANBUL..bir başka şehir İstanbul
içinde nice aşklar yaşatan
ağlarken güldüren gülerken ağlatan
kimini içine çeker kimini dışına iter
kavuşmalar ayrılıklar yaşanır
kalkarken otobüsler terminalden
bazıları kavuşurken sevdiklerine
kavuşamayanlar hüzünle döner geriye
gemiler ise düdük çalarken limandan
sevgililer mendil sallar durmadan
hasretlikler unutulur kavuşmadan
koca bir şehir bu İstanbul

bir yan da lüks plazzalar
diğer tarafta kat kat gökdelenler
karşısında tahta barakalı evler
dar sokakta oyun oynayan çocuklar
uzaktan görünen lüks parklar
bir üst caddede
sokak çalgıcısı acılı sesiyle
yanık bir şarkı mırıldar
(beni benden siz çaldınız) İstanbul sokkaları
tahta sandalye ve masalar
odunları kor olmuş soba
sıcak sohbetleri kahvenin
ve güleç yüzlü insanları mahallenin
ne güzel bir şehir bu İstanbul

Nazmi Şenusta 28.04.2018.Orhangazi Bursa.

Bu şiir, İstanbul’u bir karakter gibi ele alıyor; hem yorgun hem gizemli, hem geçmişin yükü hem şehrin kendine has edasıyla dolu. “Eski bir plak cızırtısıdır senin sesin” dizesiyle hem şehri hem de anıları titreten bir melankoli yaratılmış. Parçalanmış şehir imgeleri, tıpkı insan ruhu gibi, eksik ve bütünlenmemiş bir güzellik sunuyor.

“Gerçek İstanbul, ışıklı köprülerin değil, karanlık suların dibindeki sessizliktedir” sözüyle şiir, okuru hem görsel hem ruhsal bir yolculuğa çıkarıyor; şehrin içindeki yalnızlığın, melankolinin ve zamana rağmen ayakta kalmanın farkına vardırıyor.

Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.