0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
61
Okunma
Gönül bağım viran iken yeşerdi
Bir mürşidin dergahına varınca
Nefsimin ordusu geri çekildi
Aşkın deryasına dalıp varınca.
Dünya dedikleri süslü bir kafes
Sayılı verilmiş her biter nefes
Haktan gayrısına kalmadı heves
Benliği yokluğa salıp varınca.
Tecelli eyleyen her bir zerrede
Ararsan Mevla’yı her an nerede
Gözdeki perdeler kalkar orada
Gönül aynasını silip varınca.
Sıratın köprüsü inceden ince
Yanar mı bu canlar nura erince
Menzile varılır dilden dönünce
Sükutun dilini bilip varınca.
TURHAL’ım yanarsın külün savrulur
Pişen her bir yürek aşkla kavrulur
Eğri giden yollar Hakk’a devrilir
Hidayet nuruna gelip varınca.
Hüseyin TURHAL
