Kimse anlamazsa da anlamasın seni beni
Sen seni ben beni kendimizi bildikten sonra
Bu bize yeter de artar da bu anlamsız cihanda
Gerisini boş ver sen boş ver yüreğimin sızısı,

Fark etmiyor ki olmuş ha çok yakının ha çok uzağın
Hepsi aynı tencerenin birer kopyası
Sen ve ben kimin umrundayız ki kimin
Var iken kendi alemlerinin bir tek dünyası,

Can sandıklarımızın çoğu birer ucube
Yaratık dememiz belki de çok daha doğru olur
İnsanoğlu kendini çoktan kaybetmiş bir zavallı
Bilmez mi ki hiç eli boş dönmek nedir,

Sevme beni sevmeyin bizi biz bize kâfiyiz
Olmazsa olmasın bu sizin hiç kitabınızda hesabınızda
Kim ne bilir ki kim neler kaybedecek
Hiç bir şey götürmeden gitmiyor muyuz ki eninde sonunda,

Benim adım yürek sızısı her halükarda galiba
Bıraktım artık gün günü kovalayıp dursun
Zaten olan olmuyor mu ki senden benden bağımsız
Zamana kurbanı olmak bu olsa gerek şu yalan devranın çarkında...

Berlin, 24.01.2026

Talat Özgen