Çetrefilli uzun hayat yolunda
Yürüdü hep kalka-düşe bu ömür
Nadan, vefasız bir kulun elinde
Döndü küle pişe pişe bu ömür

Çare sandı “Hazar Baba” karını
O da söndürmedi gönül harını
Neyini desin ki; hangi birini…
Çile dolu baştan başa bu ömür

Bazen şahin oldu, bazı görmedi
Hep yokuş tırmandı düzü görmedi
Mevsimleri şaştı yazı görmedi
Her vakit rastladı kışa bu ömür

Git dersin yürümez, dur dersin durmaz
Ok olsa seğirtip hedefi vurmaz
Toplasan bir övün karın doyurmaz
Aş olsa değmez ki dişe bu ömür

Gün oldu da düştü sevda narına
Bağlandı birine, körü körüne…
Koymadı kendini adam yerine
Hep vurdu başını taşa bu ömür

Yataklara düştü hastayım deyi
Bulamadı gitti derde çareyi
Dost elinden yedi asıl darbeyi
Her finalde geldi tuşa bu ömür

İster mecnun deyin istersen deli
Ayandır aşığa maşukun hali
Ağlardı cihana geldi geleli
Gülmeyi bekledi boşa bu ömür

Vedat Yılmaz
Elazığ /2026