Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık.
Sadece olmayacaksın.
Sensiz kalma ihtimali olmayacak,
Aleyhime kurulmuş cümlelerimin sonunda.
Belki bir kaç satır arasında, unutulacaksın bir müddet sonra.
İçimden olmayacak,
Boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim.
Hani hep kızardın ya konuş konuş derdin
Haykirabilirmiyim şimdi korkaklığını
Bıraktığın bu mavi dusleriyle avunan yalnızlığı
Artık sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken
Haykirabilirmiyim dersin
Susarmiyim
Gülüp gecermiyim yoksa
Olamamaliydi böyle
Bitmemeliydi herşey bitmemeli
Aslında alistirmaliyim kendimi
Hiç donmeyecekmissin
Donulmeyecek bir yerdeymissin gibi farz etmeli
Unutmalı...
Seni hiç tanımamış gibi yaşamımı surdurmeliyim
Var olduğum her yer aşkın şehri olmalı artık benim için
Yeniden sevmenin sevilebilmenin yeri her yer
Yasanilmisligina yitikligime hiç aldirmadan
Sanki seni hiç tanımamış
Sanki bizi hiç yaşamamış
Sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mirildanmis
Ve sonra yarım birakmisiz gibi
Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti
Yasanilmisligina yitikligime hiç aldırmadan
Sanki bizi hiç yaşamamışiz gibi