Ve sen “can çekişen bu şairin” dili oldun,
Şairin kaleminin gölgesine damlayan cümlelerle…
Eylül de dokunabilmek yüreğine kalemin mürekkebi ile
Tenine dokunmak değildir niyetim!
Haşa!
Sadece kalbim yüreğine değsin istedim…
Ve gözlerimin gözlerinin menziline girmesini istedim…


Seni gördükten sonra ölmek değildir niyetim
Beni seni sevdikçe yaşayacağım.
Eğer ki bir gün ;
Ölürsem…
Eylülde gömün beni
Varsın,
Herkesin dilinde 1 Eylül barış günü olsun
Bugün senle beraber ben’’AŞK’’a merhaba diyorum.
Ve AŞK’a savaş yok artık. Ama sen varsın ömrüm…
Eylülün 1’ini AŞK GÜNÜMÜZ ilan ederim yüreğime.
Varsın kimse sevmesin ben bağrıma basarım EYLÜL’Ü
Hani eylülde aşk biter, ayrılık başlarmış?
Aşkların yaprakları solardı?
Vallahi de yalan İNANMAM!
Oysa hüsran biter! Aşk başlarmış 1 Eylülde
Yeniden boy verirmiş sana olan aşkın çiçeği
Yine etrafa aşk kokturur güller ve lavanta çiçeği..