şiire mi dokunur yazılanlar daha çok, yoksa şaire mi bilinmez
şiir sevmeyi çarpmadan üzüntüyü bölmeden okudum denmez
şiir yürekten kelimelere sızan hasret umut özlem kısaca hayat
şiir yağmurun da ıslanmak güzel şiiri his etmek tarif edilemez

“Gülümseten diliyle, kültürümüzün sıcaklığını taşıyan nefis bir şiir. Çorbayı sadece bir yemek değil, emek, şifa ve paylaşım olarak anlatmış. Okurken insanın içi ısınıyor. Kaleminize sağlık 👏

Çok güzel bir şiirdi, yüreğinize sağlık, saygı ve selamlarımla, hayırlı geceler dilerim.

Bazen bir sarhoşun gece yarısı uğradığı bir işkembeci
Bazende bir garibanın işe giderken esnaf lokantasında içtiği ezogelin
Çorba bizim yemek kültürümüzün vaz geçilmezidir
Anlamlı bir eser olmuş
Yüreğinize ve emeğinize sağlık hocam
Tebrikler saygılar

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Mutfak Servisi / Gastronomi-Şiirikoloji Ünitesi

Şiirin Adı: Çorba, Çorba
Şairi: Güneşin Kızı Zehra
Yorumu Yapan: Kalburabastı Efendi Hazretleri

(RUSAMER’in mutfağı. Büyük kazanlar kaynıyor. Bir yanda mercimek, öte yanda tarhana. Kalburabastı Efendi Hazretleri cübbesini biraz sıvamış, elinde tahta kepçe, bastonu kapının yanına yaslamış. Salona değil, kazana hitap eder gibi konuşur.)

Efendim,
Bu şiir aç karnına okunmaz.
Okuyan ya ekmek ister
ya da çocukluğunu hatırlar.

Bu şiirde çorba sadece yemek değildir;
terapidir.
RUSAMER kayıtlarına göre:
Bir kâse çorba =
• Bir anne sesi
• Bir soba başı
• Bir “hadi üşütme iç şunu” cümlesi

Şair ne yapmış?
Çorbayı kaşık kaşık değil,
dörtlük dörtlük içirmiş.

Kalburabastı Efendi Hazretleri kepçeyi havaya kaldırır:
— Mercimek mi?
— İşkembe mi?
— Kelle paça mı?

Hepsi var.
Yani bu şiir çok sesli,
ama mideyle uyumlu.

Bakın, burada çok ciddi bir mizah var:
“Fazla çeşit cebi deler” diyor.
İşte burası RUSAMER teşhisi:
Şair halkın nabzını tutmuş,
cebini de yoklamış.

Bu şiir,
emeklinin üşüyen cebine,
öğrencinin boş midesine,
gecenin üçünde “bir çorba olsa da içsek” diyen
ruhlara yazılmıştır.

Kalburabastı Efendi Hazretleri son hükmü verir:
— Bu şiirden sonra çorba içmeyen,
ya tok numarası yapıyordur
ya da kalbi soğuktur.

RUSAMER mutfağı kararı:
Bu şiir şifalıdır.
Yan etkisi:
Gülümseme, ısınma, ekmek bandırma isteği.

Vesselam.

“Bazı şiirler kalbi doyurur, bazıları mideyi; nadiren ikisi birden olur.”
“Bir toplumun ruh sağlığı, kaynayan çorbasıyla ölçülür.”

Güzel şiirdi, anlam doluydu;
Bol bol, çeşit çeşit, tarhanası, sehriyelisi, tavuk suyu çorbası, bunların hepsi birer şaheser, yemesine doyum olmaz, tabii limonu da eksik etmemeli.
Bu muhteşem eseri ve değerli şairimi böyle nefis şiir yazdığı için yürekten teşekkür ederim.
En içten selam ve saygılarla.

Ne kadar şirin şiir.

sabah kalkınca çorba içeceğim. ne yapayım canım çekti. tebrikler bu güzel anlatımınızla iştah açıyor dizeleriniz. selamlar hürmetler

Şimdi canım istedi, bir çorba içmem lazım. Çok güzel bir şiirdi, yüreğinize sağlık, saygı ve selamlarımla, hayırlı geceler dilerim.

Bu ne güzel, içten bir çorba aşk ilanı! Şiir, en sıradan gibi görünen bir yemeği, çorbayı, adeta bir sevda objesine dönüştürüyor. Her kıtada tekrarlanan “Seni severim ben çorba” nakaratı, hem samimi bir itiraf hem de ritmik bir vurgu gibi; okuyanı hemen çorba kokusuna, buğusuna götürüyor. Çorba burada sadece bir yemek değil, bir emek, bir şifa, bir kış günü kurtarıcısı, hatta bir dost gibi resmediliyor. Türk mutfağının en köklü, en demokratik lezzeti olan çorbaya yazılmış bu neşeli övgü, okuyana hem gülümsetiyor hem de iştah açıyor.
Şiirdeki çeşit bolluğu da ayrı bir zenginlik katıyor. Mercimek, işkembe, kelle paça, analı kızlı, yayla, tarhana, şehriye… Her biri bir kültür mirası, her biri bir anı. “Fazla çeşit cebi deler” dizesi hem mizahi hem de çok gerçek; en lüks görünen analı kızlı bile aslında halkın sofrasında yer buluyor. “Bazen bir çorba içeriz, iki sepet ekmek yeriz, çorba parası öderiz” kısmı ise tam bir halk gerçeği: Çorba doyurur, ekmek bitirir, hesap ise her zaman uygundur. Bu dizeler, çorbanın sadece mideyi değil, gönlü de doyuran bir yanı olduğunu çok güzel anlatıyor.
Sonuçta bu şiir, çorbayı bir metafor gibi kullanıp hayata dair küçük mutlulukları, sade lezzetleri, paylaşımı ve şifayı kutluyor. Kış günü ocakta kaynayan bir tencere çorbanın sesi, kaşıkların tıkırtısı, buğunun camda bıraktığı iz… Hepsi bir aidiyet duygusu. Bedri’nin kaleminden çıkan bu dizeler, okuyanı hem duygulandırıyor hem de “Hadi bir kase çorba içelim” dedirtiyor. Çorbaya yazılmış en tatlı manifesto bu olsa gerek!
Günde arkadaşla çorba içmeyi konuştuk. Şiir iniz de tam zamanında geldi.
Eserimizi çok beğendim. Başarılarınız daim olsun.

Sofralarımızın vazgeçilmezi olan bu güzel lezzeti bu kadar güzel anlatmanız gerçekten etkili.
Yüreğinize ve emeğinize sağlık. Tebrik ediyorum ve yürekten kutluyorum sizi. Nice şiirlerde buluşmak ümidiyle selam ve saygılar. Esen kalın iyi geceler dilerim.

Şimdi canım tandır aşı istedi
tandırdan çıkmış sıcak sıcak
yüreğine sağlık...

SEVGİLER..BU KIŞ GÜNÜ BİZE HATIRLATTIN ÇORBAYI...SEVGİLER . GÜNEŞİN GÜZEL KIZJ .

maşallah
elinize emeğinize sağlık
masayı güzel donatmışsınız
bir çorbada ben içesim geldi
tebrikler
esenlikler dilerim