2
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
130
Okunma
O Masum Gülüşün
Zamanın tozlu raflarında bir yankı,
Dünyanın gürültüsünden uzak, öyle saklı.
Ne hırs vardı içinde, ne de bir kaygı,
Ben en çok o masum gülüşünü özledim.
Sanki bahar gelirdi sen her güldüğünde,
Kuşlar kanat çırpardı sesinin menzilinde.
Hiçbir hesap yoktu o çocuksu hal dâhilinde,
Ben en çok o masum gülüşünü özledim.
Şimdi yüzler yabancı, kahkahalar yorgun,
Bakışlar kırgın artık, gülümsemeler durgun.
Oysa senin gülüşün, her derdi eden sürgün...
Ben en çok o masum gülüşünü özledim.
Gözlerinin içi parlar, dünya dururdu,
O ışık karanlıkları kalbinden vururdu.
Ruhum o sığınakta huzuru bulurdu,
Ben en çok o masum gülüşünü özledim.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz