0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
218
Okunma

100 yıl sonra hatırlanmayacaksın, nedir bu acelen?
Olmayacak hayale mi koşuyor bu beden?
Onca uğraş veriyorsun için için,
Kimi zaman yanıp, kimi zaman sönmek için.
Bir yudum huzura bin emek verdin,
Kimi gün ağladın, kimi gün güldün.
Sanma ki dünya seni bekler,
Unutulursun bir çırpıda, fark edilmeden.
Ne gam kalır, ne de hüzün dolu anı,
Toprak sarar bedenini, alır zamanı.
Bir gölge düşer belki eski bir fotoğrafa,
Adın silinir sessizce her satır başında.
Yine de yüreğinle yaşa, korkma hiç,
Güzellik, hatırlanmakla ölçülmez ki hiç.
Hayat bir serapsa eğer çölde akan,
Sen dürüst kal yeter, gerisi yalan.
— Mehmet Pekgöz
#şiir #hayat #anlam #edebiyat #duygu #yüzyıllıktelaş
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.