0
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
61
Okunma
Teslimiyetin Özü
Seneyi devri üç yüz altmış beş, acısı bugün gibi,
Saplandı ruhun derinliğine, geçmedi o gün gibi.
Göz kapaklarım perde sanki, görmemek adına dünyayı,
Göz görmese de gönül sürdürür o gizli sevdayı.
Ateş benden uzak sanma, bir kor durur sadrımda,
Bir avuç maya var, Galü Bela’dan beri toprağımda.
Toprağıma kattığın o can suyu, can verince bedene,
Bir nida yükselir: "Halifesin, dön de bir bak kendine!"
Bak; güneş, ay ve kâinat, sanki parmak ucunda,
Pişmanlıkla af gizli, o kutsal "aşk suçunda".
Acizlik hırkasını giy üzerine, hiç üşenmeden,
Bismillah de ve teslim ol, bir an bile düşünmeden.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
