...yakınımızdaki uzaklara...

Yaşamayan anlayamaz
Sen beni anlayamazsın
Bana kış olan, sana yaz
Sen beni anlayamazsın

Gülersin ağladığıma,
Umutlar bağladığıma,
Yaş olup çağladığıma,
Sen beni anlayamazsın

Zehirle doludur tasın
Samimi değildir yasın
İdrakin tutmuştur yosun
Sen beni anlayamazsın

Çeşmelerinden kan akar
Bahçelerin zakkum kokar
Sözlerin canımı sıkar
Sen beni anlayamazsın

Nefes alsan da ölüsün
Başka toprağın gülüsün
Bilmem kimlerin dölüsün!
Sen beni anlayamazsın

Siyonistle barışıksın
Karanlıksın, karışıksın
Kör kandilsin, kör ışıksın
Sen beni anlayamazsın

Köküne düşman dalsın sen!
Kızıl pazarda malsın sen!
Bin kocalı bir dulsun sen!
Sen beni anlayamazsın

Çomağını saklar aban
Milleti yıkmaktır çaban
Ermeni’dir ağan, baban!
Sen beni anlayamazsın

Kızıl renkli kuşaksın sen!
İçi boş bir başaksın sen!
Düşmanıma uşaksın sen !
Sen beni anlayamazsın

M. NİHAT MALKOÇ