Gece gündüz senin için yürüdüm
Düşümde de hayalimde de varsın
Damarımda akan yazgımsın benim
Gönül tahtımda da hükmün yürüyor


Gizemli hislerle çağırdın beni
Görmeden tanıdım inanki seni
düştüm senin için umut seline
Yine de acılara gömdün beni

Yolunda kül oldum, ateşte yandım
Uğruna sayısız dertlere daldım
Bakışını alın yazısı sandım
Bağrıma kazındın, silemem seni

Mecnun misali ben çöllere düştüm
Her gece rüzgârla savrulup gittim
Dalımda baharı beklerken seni
Bağrıma bu sene kış erken düştü

Kimsin bilmiyorum meçhuldür adın
Susuz kaldım hiç kalmadı umudum
Deniz gibi engin sevdana düştüm
Hasretinden közlenip külle döndüm
.

Göz yaşlarımda hep hasretin gizli
Damarımda dönen senin sevgindi
Uğruna kaç defa öldüm dirildim.
Nesin, kimsin inanki bilmem seni

Güneş uğramaz ki, ufkum karanlık
Ay küstü, geceler bana pek dargın
Ömrümü çörüten saf diri halın
Sessizce karartı içimi benim

Gönlümü yakıyor sonsuz bekleyiş
Her taraf karanlık,her tarafta sis
Adınla ağırdır nefesim benim
Hasretinden söndü yıldızım benim.

Sensizliğin sardı gecelerimi
Ne sabah avutur ne akşam beni
Derman sanıp aldım hayallerini
Hasretin avutur dünyada beni

Ellerim boş kaldı göğe uzandı
Adını anınca içim sızlandı
son nefesimdede umudun saklı
Belki bu hasretim orda sonlanır

Ne ben seni bildim ne de unuttum
Adını anmadan dertlere düştüm
Durmadan seni içimde büyüttüm
Yazısız kaderimde bir sen kaldın

Ne yardım beklerim ,ne de teselli
Sükûtu giyindim, sustu bu dilim
Derin yaraları elimle kazdım
Nasıl anlatayım, bilmemki seni

mesakin – 24/01/2026