0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
6
Okunma
Sükût
Yalnızlığım
yanımda yürür
benimle aynı adımda.
Ne ben ondan şikâyetçiyim
ne o benden.
Sükût
ve tefekkür.
Parçalanmış hâllerimde
yalnızlığım var.
Perde yok,
beden yok.
Beni benden alan
yalnızlığım zaten.
Bazen bir inilti
yalnızlığımda,
bazen ruhumdan taşan.
Sonra büyür,
kâinatı doldurur.
Ve yine
sükût.
Gözlerim kapalı
ama karanlık değil.
Bir nur iner derinlere,
ruhumla konuşurum.
Yalnızlık
raks eder içimde,
sessiz bir nakış gibi.
Dolunayda
güneş tutulması.
Ay ile hilâl
yan yana.
Ruhumda
“sen” yok
“ben” yok.
Sadece
O
sükût
ve tefekkür.
