Bunu söylerken bile
İnsan biraz utanıyor
Sanki geç kalmış bir randevuya
Erken gitmiş gibi

Doktorlar konuşuyor
Ben pencereye bakıyorum
Hayat hâlâ dışarıda
Ben içerideyim
Adil bir paylaşım sayılmaz


İnsan birden herkesi affediyor
Ama nedense
Kendini listeden çıkarıyor
Bunu da not düşsünler bir yere

Seni düşündüm
Her zamanki gibi
Tam sırası değildi
Ama biz zaten
Hep sırasız sevdik

Bak mesela
Sana hiç “kal” demedim
Git diyecek kadar da
Cesur değildim
Arada kaldım
Bayağı yaşadım yani


Hayat gözümde canlanıyor
Kısa bir özet geçiyor
Aşk: uzun
Mutluluk: reklama girmiş
Yalnızlık: başrol

İnsan diyor ki
Bir çayı daha sıcak içseydim
Birini daha az üzseydim
Birini biraz daha çok
Sevseydim

Ama işte
Hep “sonra” demişim
Şimdi bakıyorum da
Sonra
Bayağı erken gelmiş

Eğer ölüm sorarsa
“Hazır mısın?” diye
Yalan söylemeyeceğim
Ama şunu da ekleyeceğim:
Birini sevdim
Eksik oldu
Ama gerçekti

Işıklar kapanırken
Alkış beklemiyorum
Zaten bu hayatta
En çok
Sensizlik yakıştı bana.