1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
79
Okunma

Kırk yıllık anılar kurtulsun diye
Sevgiyi kim için yık dersin, niye?
Büyüdü fidanlar gittiler işte
Şimdi muhtaç olduk bizler sevgiye
Oysa senin ile ahdimiz vardı
Şanstan yana kötü bahtımız vardı
Sırtımızdan bıçak vuran utansın
Virane gönülde tahtımız vardı
Geçmişte olandan diller usandı
Sen yaktın, el yaktı, şu dilim yandı
Kime intizarlar, kime isyanlar?
İnsanlar yoruldu, yüzler utandı?
Neyine gerek de, neyine sevmek
Duygular maziye gömüldü demek
Vakitsiz ağlamak neyi kurtarır?
Yazık heder olmuş verdiğim emek
Dünyayı verseler dönüp de bakmam
Yaşanmış olanı yerde bırakmam
Emircan lambada pilteyim işte
Alev yanıp söner içimi yakmam
23.1.2026 Emir Şıktaş
5.0
100% (2)