Şiirin Adı: Bilesin
Şairi: Sadriye Bircan
Yorumu Yapan: Celil ÇINKIR

Bu şiir, hasretin sadece bir duygu değil, insanın ömrüne işleyen ağır bir imtihan olduğunu hissettiriyor. Şair, “bilesin” hitabıyla sevdiğine seslenirken aslında kendi kalbine de konuşuyor; sabırla yanıp duran bir yüreğin iç döküşünü okuyoruz. Gidişin kabullenilmediği, dönüş ihtimalinin hâlâ umutla bekletildiği bu dizelerde, aşk bir tercih değil kader gibi yaşanıyor.

Yaprak misali savrulan benlik, çocukça bir gülüşe tutunarak ayakta kalmaya çalışıyor. Kelimelerin yetmediği yerde duygular devralıyor; sevmenin bedeli, susarak ve bekleyerek ödeniyor. Şiirin gücü, sitemle umudu aynı anda taşımasında saklı: Ne tamamen vazgeçiş var ne de huzurlu bir kabulleniş… Sadece “bil” diye yalvaran, sevdiğini son ana kadar kalbinde yaşatan bir ruh hâli.

Vesselam.
Hasret sabrı öğretir ama kalbi susturamaz.
Sevgi bilinmek ister; unutulmak değil.

Gemileri Yakmak vs. Bir İleri Bir Geri: "Sen yaktın tüm gemileri / Bense hâlâ bir ileri bir geri" dizeleri, ayrılık sonrası iki farklı ruh halini çok güçlü özetliyor. Bir tarafın kesin kararlılığına karşılık, diğer tarafın umutla umutsuzluk arasındaki o yorucu gel-gitlerini hissetmemek elde değil.
Seçilmiş Bir Sevda: "Ben seni sevmeyi seçtim" ifadesi çok kıymetli. Burada sadece kapılıp gitmek değil, acısına rağmen bu duyguyu sahiplenmek, bir irade beyanı var.
Zaman ve Ölüm Teması: Şiirin sonuna doğru "Akan zaman geri gelmiyor" ve "Ölüm her an yaklaşıyor" diyerek vurguladığınız fanilik, aşkın ertelenemez olduğunu hatırlatıyor. "Kazar bana sin" (mezar) ifadesiyle, bu ayrılığın sonunun nereye varabileceğine dair çok ağır bir sitem yüklemişsiniz.
Aynalık İlişkisi: "Ben sende gördüm kendimi" dizesi, aslında aşkın en derin tanımıdır. İnsanın kendisini bir başkasının varlığında bulması, kaybın acısını da iki katına çıkarıyor.