HAK AŞKIYLA SEVMEK
Varlığı bir bilip, candan severim.
Benliği yok edip, Hak’ta severim.
Her şeyde O’nu görüp severim.
Âlemi bir nurdan bilip severim.

İnsanı can bilip, candan severim.
Kusuru kendimde bulup severim.
Yaradan hatrına, kuldan severim.
Gönül incitmeyen yolu severim.

Dostları Hakk’a varandan severim.
Söz değil, hâl ile konuşanı severim.
Sessiz gönüller bir olunca severim.
İzinde benliğim erir, güzeli severim.

Yaratılan her şeyi O’ndan severim.
Taşıyla toprağı candan severim.
Kuşta zikri duyup, cananı severim.
Her nefeste sırra erip severim.

Aşk ile yanmayı kârım severim.
Yandıkça arınan hâlim severim.
Derdi dahi lütuf bilip severim.
Kül olup, Hak’ta varmayı severim.

Vatanı secde bilip severim.
Toprağını şehitle yüce severim.
Emanet bilip, canla severim.
Duayla ayakta duranı severim.

Bayrağı tevhidin nişanı severim.
Rüzgârında ezan duyar, severim.
Şehit kanıyla dirileni severim.
Göklerde “Hak” diye duranı severim.

Merhamet Rahman’dan gelir, severim.
Mazlumu gönlüme alır, severim.
Bir damla gözyaşı görür, severim.
Yumuşak kalbi kapı bilip severim.

Canı Sende fânî bilip severim.
Seni sevdiren her hâli severim.
Darlıkta şükrü bal eyleyip severim.
Hikmeti sabırla bilip severim.

Sevmeyi bana Sen öğrettin, Hak.
Rızana çıksın yolum muhakkak.
Canım Sende fânî olsun mutlak.
Seni sevdiren her hâli sevmek, hak. İSTANBUL.23. NİSAN.2015