EDEP KALMADI
Bir zamanlar nezaket, ince bir ruh vardı,
Edep yitip gitti, geriye eser kalmadı
Hepsi gitti bilinmez yere, içimiz yandı,
Kalmadı edep, eyvah, ne günlere düştük.

Güzel sözler, güler yüz hep bir aradaydı,
Gönüller konuşur muhabbetle dolardı,
Kavga yoktu, herkes bir sofrada doyardı,
Kalmadı edep, eyvah, ne günlere düştük.

Büyüğün saygısı, küçüğün sevgisi nerede
Kayboldu birer birer, arıyoruz her yerde.
Hayat dönüştü sadece mal hırsı derdine,
Kalmadı edep, eyvah, ne günlere düştük.

İnsanlık yitti, diller sustu, yürek daraldı,
Kalpten kalbe kurulan köprüler yıkıldı.
Kalbin sahibi Allah’ın adı bile unutuldu,
Kalmadı edep, eyvah, ne günlere düştük.

Unutma aslını, edebi yerinden kaldır,
Yaratandan al irşadı, gönüllere yazdır.
Hakikatı anlat, herkesi hemen uyandır.
Kalmadı edep, eyvah, ne günlere düştük.

Ama umutsuz değiliz, hâlâ bir umut var,
Gönül dilerse tövbe için yakın bir yar var.
Gönülleri kırma, her derdin dermanı var,
Kalmadı edep, eyvah, ne günlere düştük. İSTANBUL, 15 HAZİRAN 2019