Şairin En Büyük Dostu Şiir Kokan Kalemidir
Kalemdeki Mürekkepte Saklar Yazdıklarını
Dile Getirip Söyleyemediği Duyguları
Bazen Anlatamadığını Yazar Kalemiyle

Sırlarını Döker Kağıda İncin Taneleri Gibi
Kalbinin Kapılarını Açar Adeta
Kimseye Emanet Etmediğini Emanet Eder
Sonunu Düşünmeden Girer Bu Yola
Çünkü Kalbindeki Dostudur Şairin Kalemi

Hüznü Mutluluğu Acıyı Ve Sırlarını Paylaşır
Siyah Yazıp Hayaller Kurduran Kalemiyle
Sevgisini Anlatır Sevdiği Bilmesede
Hasretini Anlatır Mesafelere Tutsak Şekilde

Kimi Zaman Odanın Loş Işığında
Kimi Zaman Karlı Soğuk Kış Gecesinde
Kimi Zaman Güneşli Bir Yaz Sabahında
Şiirlerle Bir Nebze Olsa Rahatlatır Kendini

Ne Güzel Bir Şey Şair Olmak
Anlaşılma Derdi Olmadan İçindekini Dökmek
İnsanlar dan Uzak Sessiz Bir Yerde
Tıpkı Benim Sessiz Köşelerde
Kalbimden Dökülerek Yazdığım Şiirler Misali