(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Pervane ve ışık metaforu edebiyatın en kadim konularından biridir; ancak siz burada "gecenin en parlak yalanı" ifadesiyle bu temaya çok modern ve sarsıcı bir perspektif katmışsınız. Şiirdeki Dikkat Çeken Noktalar: Hakikat Sorgusu: Dünya ile hakikat arasındaki o ince "cam fanus" benzetmesi, insanın dünyadaki hapsolmuşluğunu ve dışarıdaki gerçeğe ulaşma arzusunu çok net özetliyor. "Kocaman Hem de" Vurgusu: "Avucumda hiçlik / Kocaman hem de" dizeleri, hiçliğin sadece bir "yokluk" değil, bazen varlıktan daha ağır bir "yük" olduğunu hissettiriyor. Kabulleniş: Şiirin sonunda pervanenin akıbeti olan "kül" ile noktalanması, bir yok oluş değil, bir hakikate varış gibi duruyor.
Bu kıymetli ve dikkatli okuma için gönülden teşekkür ederim. “Pervane miyim” şiiri, tam da ifade ettiğiniz gibi kadim bir metaforu bugünün ruh hâliyle yeniden yoklama çabasıydı.
“Gecenin en parlak yalanı” ifadesi, ışığın mutlak hakikat olmadığını; çoğu zaman insanı kendine çeken, fakat yaklaştıkça yakan bir yanılsama olabileceğini söyleme ihtiyacından doğdu. Modern insanın en büyük trajedisi belki de budur: Aydınlandığını sanırken daha derin bir karanlığın içinde dönüp durmak.
Cam fanus, dünyaya dair bir reddiyeden çok, dünyayla kurulan mesafeli bir fark ediştir. İçindeyiz; nefes alıyoruz, dönüyoruz, oyalanıyoruz… ama hakikat hep bir parmak mesafesi kadar dışarıda. Kırılgan, şeffaf ve sert.
“Hiçlik” meselesine gelince… Evet, o hiçlik hafif değil. Aksine, insanın elinde kalan en ağır şey bazen budur. Çünkü dolu sandıklarımız boşaldığında, boş sandıklarımızın aslında ne kadar yer kapladığını fark ederiz.
Şiirin sonunda kalan kül, bir yok oluşu değil; bir yüzleşmeyi temsil eder. Yanmanın ardından gelen sessiz bilgelik hâli… Belki de pervane olmanın kaçınılmaz kaderi budur: Işığı inkâr etmeden, ama ona tapmadan kül olmayı kabullenmek.
Bu derin yorum, şiirin niyet ettiği yerle buluşmuş. Okuyan bir yüreğin buna tanıklık etmesi, şiirin en büyük karşılığıdır.
Bu kıymetli ve dikkatli okuma için gönülden teşekkür ederim. “Pervane miyim” şiiri, tam da ifade ettiğiniz gibi kadim bir metaforu bugünün ruh hâliyle yeniden yoklama çabasıydı.
“Gecenin en parlak yalanı” ifadesi, ışığın mutlak hakikat olmadığını; çoğu zaman insanı kendine çeken, fakat yaklaştıkça yakan bir yanılsama olabileceğini söyleme ihtiyacından doğdu. Modern insanın en büyük trajedisi belki de budur: Aydınlandığını sanırken daha derin bir karanlığın içinde dönüp durmak.
Cam fanus, dünyaya dair bir reddiyeden çok, dünyayla kurulan mesafeli bir fark ediştir. İçindeyiz; nefes alıyoruz, dönüyoruz, oyalanıyoruz… ama hakikat hep bir parmak mesafesi kadar dışarıda. Kırılgan, şeffaf ve sert.
“Hiçlik” meselesine gelince… Evet, o hiçlik hafif değil. Aksine, insanın elinde kalan en ağır şey bazen budur. Çünkü dolu sandıklarımız boşaldığında, boş sandıklarımızın aslında ne kadar yer kapladığını fark ederiz.
Şiirin sonunda kalan kül, bir yok oluşu değil; bir yüzleşmeyi temsil eder. Yanmanın ardından gelen sessiz bilgelik hâli… Belki de pervane olmanın kaçınılmaz kaderi budur: Işığı inkâr etmeden, ama ona tapmadan kül olmayı kabullenmek.
Bu derin yorum, şiirin niyet ettiği yerle buluşmuş. Okuyan bir yüreğin buna tanıklık etmesi, şiirin en büyük karşılığıdır.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Şiirin sahibi
Cevap Yaz