Yüzümün her yanı ve ellerimde kırışık
Ruhum ile bedenim hiç olmadı barışık
Geçti gitti yaşamım kafam karmakarışık
Gençliğimi haybeye verdiğime yanarım

Hislerim paramparça beynim savaş alanı
Ayırmaz oldu aklım doğru ile yalanı
Mezara kim girmemiş var mı deyin kalanı
Mücrim olanı bile yerdiğime yanarım

Üç maymunu oynarken nerede insaniyet
Saygımızı yitirdik kayboldu medeniyet
Merkebi insan yapmaz anladım mezuniyet
En güzel anlarımı gerdiğime yanarım

Farkına varamadan boş yere yittiğime
Malayani işlerle uğraşıp gittiğime
Cehennem çukuruna kendimi ittiğime
Şeytanın muradına erdiğine yanarım

Hemence doluyormuş bildim gidenin yeri
Zamanla sönüyormuş gözlerin bütün feri
En büyük nimet imiş döktüğüm alın teri
Destursuz aşk bağından derdiğime yanarım

Emrihak yaklaşınca Seğmen boynunu büktü
İhtiyarlık derdinin tüm emrine diz çöktü
Yaptığı günahlardan içten gözyaşı döktü
Uzun yıllar ipe un serdiğime yanarım

Seğmenoğlu (Osman Akçay)