7
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
175
Okunma
Bir söz var eskilerden, taş gibi ağır:
“Özgürlük, başkasının sınırında dar.”
Ama kim dinler ki bu kadim sesi,
Kimi sanır kendini evrenin merkezi.
Konuşur durmadan, bilmiş bir edayla,
Her fikre saldırır, kendi havayla.
Empati mi? O da neymiş, geç onu!
Saygı desen, unutmuş çocukluğunu.
Bir sofraya oturur, yemeği kendi yer,
Sonra kalkar, “Ben paylaşırım!” der.
Haddini bilmek mi? O uzak bir diyar,
Ona göre sınır, sadece duvar.
Oysa bilmek gerek, nerede durulur,
Bir kalpte iz bırakmak, nasıl kurulur.
Bilgiyle dolsan da, taşsan da ilimle,
Haddini bilmezsen, kalırsın çelimle.
Haddini bil, gönül yolunu seç,
Sevgiyle büyür, saygıyla er geç.
Birlikte açar bahar çiçekleri,
Umutla dolar insanın içi, gerçek.
5.0
100% (11)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz
