1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
45
Okunma
Bir adım attım gönlüme,
Sordum: Sen kimsin, dedi “can”.
Ne rengi vardı tenimin,
Ne adı kaldı bu meydan.
Aynı nefesle doğmuşuz,
Toprak ana bir, yol bir.
Kimi dua eder sessizce,
Kimi susar, özü yine bir.
Irk dediğin geçer gider,
Bir rüzgâr gibi ömründen.
İnanç dediğin gönül işi,
Okunur insanın hâlinden.
Bir kalpte sevda var ise
Orda Hakk gizli durur.
Kılıçla değil merhametle
Bu dünya ayakta durur.
Gel sen ben deme, bırak,
Can cana değsin yeter.
Yunus der ki: İnsan ol,
Gerisi bir gün biter.
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz