Bir sabahı sen sanmıştım,
Güneş daha doğmadan
İçime dolan o serin sevinci…
Sen geldin sandım.!
Meğer limon çiçekleriymiş
Bahçem de.

Annemin sustuğu yerden başlardı keder,
Babamın gözlerinde yarım kalmış bir türkü gibi oyyy
Biz büyüdükçe küçülen evlerde
Umut, ekmeğini
Aynı masaya koyduk

Limon çiçekleri vardı çocukluğumda,
Beyazdı kokusu sen değildi
Biraz yoksulluk,
Biraz gurur,
Biraz da “olsun”la ayakta duran insanlardık

Sevmeyi öğrendik erken,
Vazgeçmeyi daha erken.
Kimi gitti,
Kimi kaldı ama eksildi içimiz,
Bir dal kırıldı sanki her gidişte.

Şimdi sen geliyorsun aklıma,
Bir limon ağacının kokusu gibi
Hem ferah
Hem sızı…
Dokunsam geçecek sanıyorum
Ama bazı kokular iyileştirmez,
Sadece hatırlatır.

Limon çiçekleri…
Ne zaman koksam
Bir aşk düşüyor içime,
Biraz sen,

Baharı bekliyorum
Toprağa cemre düşerken
Yine kokuların sarar
Tıpkı limon çiçekleri gibi.