1
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
32
Okunma
Bu yıllar içinde CAFER isimli bir köy delikanlısının , Şehrin büyüsüne kapılıp , köyden gitmesi,
şehirde umduğunu bulamayıp, türlü badireler atlattıktan sonra köyüne dönüşünden,
yıllar sonrasını anlatan hikayemin son şiiridir.
Yıllar geçti bizim Cafer,
Torun torbaya karıştı
Saçlarına aklar düştü
Eli, yüzü hep kırıştı.
-Uslandım dedi; İç çekip.
Kapı eşiğine çöküp,
Sarma tütününü yakıp,
Öksürdü, yüzü buruştu.
Yıllar önce şehre vardın,
Dedim: -Ne hayrını gördün?
-Sen olsaydın ne yapardın?
Dedi; Tek derdim bir işti!
Köyde koyun gütmek mi zor?
Ekin biçip, ekmek mi zor?
Dedi; -Ne hatırlat, ne sor!
-Hem, namaz vakti erişti.
Diyerek kalktı yerinden
Yine iç çekip derinden,
Geçip çitin üzerinden,
Yürüyenlere karıştı.
Arkasından bakakaldım
Derin düşünceye daldım
Ne ummuştum ya ne buldum?
Bu Cafer’ i son görüştü!..
MVG 28.08.2026
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz