0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
67
Okunma
Bu günle sonsuz bir dinginlik hissedeceğim,
Gerçek duygularımı sana göstermek için.
Bu geçici kederden birlikte kaçalım,
Güneş doğana dek el ele koşalım.
Damarlarımda hüznün ısındığını hisset,
Bana verdiğin o eterik gülümsemeyle.
Yanında dururken fısıltılar savruluyor,
Saklanmaya gerek duymayan kızarmış yanakların.
Yabani çiçeklerin arasında, gün doğarken,
Bizi duyabilen biri var mı?
Bu kelebek yolunu bulacak,
Kaç diken geçtiğinin önemi yok.
Şimdi lavanta gibi açacak,
Etrafımızda yalnızca biz ve kelebekler olsa bile…
Gün doğarken kelebeklerle otururken,
Artık bizi ayırabilecek kimse yok.
Kokun geçip gitti ama gölgen hâlâ bekliyor,
Sanki bu kelebek damarlarımın içini görebiliyormuş gibi.
Güneş doğana dek koşup orada durduk,
Hâlâ yabani çiçeklerin arasında oyalanıyoruz…
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
