Bozuk CD kasetlerinin çaldığı hoş melodi,
Beni hiç bilmediğim bir yere götürüyor.
Karanlığın içinde süzülüyorum,
Bu koyuna birisi yol göstersin.

Ölüleri anlamsız, özürlüleri huzurlu kıldığı için,
Tanrı onu yine cezalandırdı.
Kemirdiği kemikler onu görünce dağılıyor.
Yanında köpeği yok ki ona yardım etsin.

Yine o melodiyi duydu otlarken,
Dört ayak üzerinde, çiçekleri ezerek gitti.
Tiz melodi kulaklarını acıtırken kafasını kaldırdı,
O zaman gördü bütün ölülerin anlam için çabasını.

Kıskançlıktan bütün mezarlığı ateşe verdi,
Onca kalbi kendi acısıyla tarttı.
Dayanamadı, insanların ölüyken bile anlam arayışına,
Hiçbir zaman bencil bir koyun olmayı umursamadı.

İnsanken sadece görülmek istedim,
Şimdi dört ayak üzerinde en dipteyim.
O zaman maskeden çıkma zamanı geldi,
Bu koyunların arasında ben olamayacaksam.

Maskemi en güzel makyajım gibi gösterdim,
Makyajsız halimi beğeniler mi?
Bugün o makyajımı çıkardım,
Beni sürüye almadılar yine.

Kemirdiğim kemikleri hiçbiri mi görmemişti?
Şimdi sorguluyorlar.
Bu sefer başka bir sürü buldum,
Aynı makyaj, farklı bir benle.