0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
10
Okunma
GÖNÜLDEKİ TECELLİ
Sustu lisan, hâl başladı o an,
Nereden başlasam diye düşünürken.
Sol yanımda koptu sessiz bir tufan,
Zerreler sarsıldı, "O" diye inlerken.
Artçılar yokladı, gönül hanesini,
Bir afet bekledim, aşk geldi ansızın.
Sildi süpürdü dünyanın tüm sesini,
Bitti bildiğim her şey, kaldım yalnızım.
Sükût denizinde bir hasbihal bu,
Uzakta bir davet: "Allahu Ekber!"
Mevcudat silindi, bir tek O’dur hu,
Düşünce durdu, bitti tüm keder.
Ben ağlarken mehtap doğdu bağrıma,
Sen sevindin, aczim sana naz oldu.
Kulak verdin sessizce feryadıma,
Hamd eyledim, kışım bahar-yaz oldu.
İki damla yaş süzüldü gözümden,
Sen sevindin, ben hüzne bürünürken.
Sığmazken kâinata, geçtin özümden,
Şu garip gönlümde taht kurdun derken.
