Giydim de urba mı düştüm yollara
"Kimi derviş" dedi… "Kimisi molla"
Gördüm ki ar, şeref, düşmüş pazara
Kimi yokluk dedi… Kimisi para

Rastladım yolda bir güzel goncaya
Kokladım rehasın çektim sineye
Gören telaş etti düştü bocaya
Kimi sevap dedi… Kimisi günah

Yürüdüğüm mecra aktı makama
Hu deyi selamı verdim erkân’a
Huşu ile girdim durdum semaha
Kimi pirim dedi… Kimisi seyyah

Canı nakış ettim dosttan canlara
Aş’ı bölüş ettim kurda kuşlara
Beni uzak ettim na-hak kullara
Kimi garip dedi… Kimisi abdal.

Vardım kıldan ince köprüymüş sırat
Kurtarmaz hiç seni ne mal ne kırat
Geçmenin tek yolu inayet ilk şart
Kimi umut dedi… Kimisi ya hak

Menzilime vardım bir derin çukur
Tahtalar Hoyrat’tın üstüne konur
Tüm yolların sonu buraya varır
Kimi fani dedi… Kimisi mevta.

Ali Esmeray (Hoyrat) Geldim