10
Yorum
19
Beğeni
5,0
Puan
185
Okunma
Yıllar sonra dünyaya gelen ve lösemi hastalığı nedeniyle hayata veda eden yeğenim Murat’ın anısına... Bu şiirim lösemi hastalığına yakalanan nice yavrularımıza armağan ediyorum.
Hüzünlü Yıllar
Annesinin muradı gözyaşında yıkandı
Buz mavisi göklere dua oldu yükseldi
Anasının duasını Yüce Yaratan duydu
Hastane odasında bebek sesi çınladı
Murat koydular adını murada erdiler
--
Yuvasına geldi Murat hasret son buldu
Ana-baba sevinçli ocağa ışık doğdu
Büyüdü serpildi on beş yaşına geldi
Şimdi okullu oldu aklı bilgiyle doldu
Baharına cemreler düşmeden soldu
--
Gelecekten yana hayaller kurardı
Geleceğine emin adımlarla koşardı
Işık saçan gözlerinde zekâsı parlardı
Sarı saçlarını on beş melek okşardı
Bahtına ölüm düşmüş haberi yoktu
--
Ana kokusunu gül diye koklardı
Işıl ışıl gözleriyle gözlerine bakardı
Çıkardı balkona yıldızları sayardı
Şimal yıldızını gecesinde saklardı
Bir gece ansızın yıldızları karardı
--
O gece ansızın hastalandı Murat’ım
Elâ bakan gözlerinde kaderi okundu
Çektiği acılar gergeflerde dokundu
Hekimler çaresiz gözlerde hüzün var
Gençliğin tahtında ruhu göğe çıkıyor
--
Işık saçan gözlerin yumuldu ansızın
Ay ziyası gülüşlerin cemalinde dondu
Koridorlar çınladı yüreğimiz dağlandı
Bulutlar kararıyor senin için ağlıyor
On beş melek seni Kevser’de yıkıyor
--
Doğum gününde on beş mum yaktık
On beş mum ile yaş gününü kutladık
Hayalin karşımızda saçlarını okşadık
Gözlerimiz kurudu yüreğimiz ağladı
Şimalin ışığında Hûda’ya kavuştun
--
Özledim seni elâ gözlü Murat’ım
Düşlerimin kapısını senin için açtım
Cennet tacın başında güller ellerinde
Cennet kokan teninle düş düşlerime
Yıldızlar senin için yeniden doğacak
--
5.0
100% (14)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.