​Cezve ateş üstünde, ağır ağır pişerken,
Kokusu burcu burcu, odalara taşarken.
Gönül huzur buluyor, fincanıyla coşarken,
Kırk yıllık bir hatırın, adı olur bu kahve.

​Köz üstünde demlenir, köpüğü olur inci,
Yorgun argın düşene, verir bin bir sevinci.
Sanki hayat iksiri, dertlerin de bilinci,
Sohbetlerin tadıdır, tadı olur bu kahve.

​Fincanı sade olsun, yanında lokum kalsın,
Dostun tatlı diliyle, ruhum huzura dalsın.
Gönül bir sır küpüdür, varsın içine salsın,
Sessizce dertleşmenin, dili olur bu kahve.

​Zaman durur o anda, her yudumda bir anlam,
Ne dert kalır ne keder, ne de dünyalık gam.
Telve falda saklanır, bazen vuslat bazen gam,
Gelecekten haberin, yolu olur bu kahve.

​Gümüş zarfın içinde, vakur duruşu başka,
Rengi toprak gibidir, davet eder bir aşka.
Kıymetini bilmeyen, uğramasın hiç aşka,
Gönül gözü açıkta, hali olur bu kahve.

​Toprak kokan çekirdek, taş değirmende erir,
Bir yudumda insana, sonsuz bir sükun verir.
Sevenlerin kalbinde, her an yeniden dirir,
Dostluğun sönmez olan, külü olur bu kahve.