ELVEDA KARADENUZ…

Başinun dumani bitmez nedur sendeki bu hâl
Sandum gökyuzi delundi kırıldi fınduk da dal
Göz gözu görmez oldi bak kayboldi yeşulla al
Hayran kaldum Trabzon’im gidiyirum hoşçakal

Bir of bile demedum ben, çıkarken Of yolini
Yaylalari sis bürudi, göremedum solini
Hasur burmalar sıkıyor, Fadime’nin koluni
Hayran kaldum Karadenuz gidiyirum hoşçakal

Zorla çıkti Of yoluni arabamin tekeru
Sürmene’nin piçağuna yazdirdum Laz şekeru
Al peştamali bağladum Çayeli’nden yukari
Hayran kaldum Karadenuz gidiyirum hoşçakal

Sepetumin yuki ağur tüm derdumi doldirdum
Bir güzelun sevdasuna gül benzumi soldirdum
Ismarladum uşuğuma Mayus çayi aldırdum
Hayran kaldum Karadenuz gidiyirum hoşçakal

Minibusum çikamayi Huser yoli daşlidur
Yeşil donli yaylalarun hep gözleru yaşlidur
Erimez Marsis Dağinun zirvesi kar kışlidur
Hayran kaldum Karadenuz gidiyirum hoşçakal

Çisul çisul rahmet iner Uzungöl’ün ustune
Bakam dedum sis bürudi ha bu göğun kastu ne?
Hıdırnebi yaylasunda yattim ayu postine
Hayran kaldum Karadenuz gidiyirum hoşçakal

Yemyeşul Ayder Yaylasi Huser ile karişur
Yayilur sari inekler meralara girişur
Ha bu kemençenun sesi tulum ile yarişur
Hayran kaldum Karadenuz gidiyirum hoşçakal

Tuzli sandum Laz böreğu tatlu geldi onume
Aşuk oldum şu Huser’e imanuma dinume
Daldum bulutlar içune sis doldirdum yenume
Hayran kaldum Karadenuz gidiyirum hoşçakal

Ne yeşilun tükeneyi ne maviluğun biter
Konmiş finduk zulufina şakayip bülbül öter
Haziran’un ortasinda pacenda duman tüter
Hayran kaldum Karadenuz gideyirum hoşçakal

Ayırt etmek kolay değul muhlamayla kuymağı
Gezmeyunen bitmeyi hiç Karadenuz oymaği
Nurgül’üm gezip toziyi bulmuş yağli kaymaği
Hayran kaldum Karadenuz gideyirum hoşçakal.

Nurgül KAYNAR YUCE / K. MARAŞ