“Cumartesi annelerine ithaf olunur”


Kuytuluğunda karanlık zindanların
Sabahlar saklıdır gözlerimizde
Bir umut eksilse bile gecede,
Başka bir düş doğar,yeniden.
Zincirleriniz tutsak edemez düşleri
Şehirler taşırız yüreklerimizde
Küllerinden doğmayı bekleyen

Adımız direnişe yazılıdır,
Bir harfi ateş, bir harfi gök
ve deniz
Göğsümüzü kafesinde saklıdır
Cevahir.
Silinmez paslı kilitlerden,
Zamana sürgün taşlardan da.

Sabahı büyütürüz
mahir ellerimizle,
umudu yoğurur gibi
karanlığın içinden.

Sesimiz ışık olur usulca sızar
Parmaklıklarınızın arasından
Ulaş olur
Ulaşır binlerce yüreğe.

Umut,
Uyumayı bilmeyen bir çocuktur.
Kıpırdar durur göğsünün ardında

Sabahlar saklıdır özlemlerimiz de
Henüz doğmamış bir güneş gibi.

Bir çocuk gülüşü gibi,
Düşer umuda sabah.
Bir çay buharı
bir sabah ışığı dolar hücreye

Ve kayıp bir evlat
“ anne ben geldim” der,
Saçlarında binlerce yıldızlarla
Bir sabah.

Yiğit Metin Sevindik