Kaybetmişem cân içinde cân sandığım yârimi,
Yetîm heceler ağlar, sorar benden hâlimi.
Bir dem ki ömür sandım, harcadım âh u zârimi,
Cefâda, derdde, nârda arayışım sensin sen.

Saymam günün hesabın, gece bilmem ne demek;
Eksik olan o yer ki, doldurmaz hiçbir emek.
Adın yoklukdur, bildim; bilmez ki başka yürek,
Seherde, şâm vaktinde arayışım sensin sen.

Yitmiş cümle varlığım, kaldı bu fânî tenim,
Adsız dudaklarımda yankıdır senin ismin.
Unutmak ister idim, olmasa yırtık resmin,
Figânda, âh u zârda arayışım sensin sen.

Aklım harâb, ten yorgun, eğrilir her bir uzvum,
Söz dahi diz çökerken susar içimdeki umûm.
Bu perîşân hâlimle yokluğun oldu hükmüm,
Çıldırmış her mısrada arayışım sensin sen.

Fatih Dişbudak

âh u zâr: İnleyiş, yakarış, derin acı. İçten gelen feryat anlamındadır.

şâm vakti: Akşam vakti. Günün karanlığa döndüğü an; şiirde iç karanlığı da çağrıştırır.

umûm: Her şey, tümü. İç dünyadaki bütün seslerin susması anlamında kullanılır.

Saygılar