TÖVBE

Gönlümde dizili zıt putlar durur,
Gel ey Sevgili, uzat elini başımı okşa.
Gölgen üzerimden çekilmesin ne olur,
Hasret dedikleri bu dertle beni bırakma.

Yaseminler, selviler feryat içinde,
Bülbül gülün aşkıyla yanar biçimde.
Gözlerim uykudan usandı, feri tükendi,
Günahkâr bakışlarım dertlere büründü.

Dermana layık değilse de bu iç halim,
Bir sor halimi, bitsin bu derin melalim.
Yoksulluk içindeyken beni yokluğa salmadın,
Şu kuru toprağa ruh verdin, yalnız bırakmadın.

Ey Yüce Nur! Sen ki tövbeleri güle çeviren,
Lütfun olmazsa, mümkün mü tövbe eyleyen?
Başım secdede, dilim "tövbe" diye inlerken,
Gel ey Sevgili, yar sadrımı vuslat beklerken.

Binbir put kırılır Senin o sonsuz sevginle,
Dilersen kâinat ikiye ayrılır bir tek izninle.
Gel, yurt edin şu viran gönlümü yeniden,
Kurtar beni bu "tövbe" diye inleyen benliğimden.