Gözünde hicranın yükünü gördüm,
Yutkundum son defa dur diyemedim,
Kesildi nefesim öylece durdum,
Kalbime neşteri vur diyemedim.

Böylemi sevdin yar bu gidiş niye,
Beklerim bir ömür gelirsin diye,
Bağrımda sancılar senden hediye,
Hasretin ölümden zor diyemedim.

Sakladım sancımı kimse bilmedi,
Yalvardım yakardım yine gelmedi,
Artık vuslatından umut kalmadı
Erkeklik şanına ar diyemedim.

Bilsen nasıl sevdim nasıl yandım ben
Yokluğun elbette biter sandım ben
Gönül meylerinden aşka kandım ben
Bir yudum elinle ver diyemedim.

Kapandı yollarım biçare halim,
Tükendi mecalim lâl oldu dilim,
Tutuşurken senle boş kaldı elim,
Aşılmaz dağlarım kar diyemedim.

Dilendim ardından aşk denen şeyi,
Unuttum dünyada olan neşeyi,
Kırdım döktüm yıktım attım şişeyi
İçimde özlemin var diyemedim.

Sermayem kalmadı bir hiç ‘im şimdi,
Mutluyum diyerek haykıran kimdi,
Vurgunun içimde kanımı emdi,
Mazimiz ömrüme kâr diyemedim.

Nasıl reva gördün bu dersi bana,
Ne yaptım neyledim söyle yar sana,
Mahkum ettin dildar’ı bir zalim anâ,
Sensizken bu dünya zar diyemedim,
Hasretin ölümden zor diyemedim.

Cihan BERDİBEK
06.01.2026