Sanma ki yaşıyorum senden kalan sancıyla,
Çektirdiğin çileler nankörlüğün aşikâr,
Ben nasıl yaşıyorsam sen de yaşa acıyla,
Aşka dair yürekte fakirliğin aşikâr.

Dalarken gözlerine aydınlanır geceler,
Seni yazan kalemim hala ismin heceler,
Döktüm bütün derdimi beni anlar yüceler,
Zulmüne sadakatte hakirliğin aşikâr.

Ferhat deldi dağları Şirin’inin muradına,
Bir sen cevap vermedin garibin feryadına,
Ben canımı adadım şu senin inadına,
Kanımı akıtmakta bonkörlüğün aşikâr.

Kırdın döktün ne varsa ellerim bomboş şimdi,
Yoluna yoldaş olan gözlerim sarhoş şimdi,
Ben bittim gözün aydın defnetmeye koş şimdi,
Talan ettiğin yurtta mahirliğin aşikâr.

Düşündün mü Dildar’ı öldü mü hiç kaldı mı?
İçindeki sevdayı bilinmeze saldı mı?
Ardından bu dünyada bir an nefes aldı mı?
Umrunda mı vefasız bak körlüğün aşikâr,
Aşka dair gönlünde fakirliğin aşikâr.

Cihan BERDİBEK
12.01.2026