Gece geç vakit dalmıştım kitaplara
Kapımda bir tıkırtı oldu bir ara
Kedidir diyerek önemsemedim
İniltili bir ses duydum titredim.

Bir parıltı belirdi kapıyı açtığımda
Gümüşi bir duman yayıldı odama
Ne bir kedi vardı ne bildik bir gölge
Sanki zaman bükülmüş, silinmişti imge.

Eşik duman içindeydi, o an kesti sesini
Tuttum göğüs kafesimde korkunun nefesini
Yerde süzülen ışık, bir surete büründü
Eski bir dostun yüzü, sisler içinden güldü.

Korkma," dedi fısıltı, "kitaplardan geldim ben
Okuduğun her satır, can buldu bu bedenden
Meğer o iniltiler, mürekkebin sesiymiş
Unutulmuş ruhların, dilsizce hevesiymiş.

Gece boyu oturduk, anlattı masalları
Elimde donup kaldı, tarihin paslı anahtarı
Şafak sökene kadar sürdü bu garip halet
Güneş doğunca bitti o mukaddes ziyafet.

Şimdi her gece beklerim, kapım vursun yeniden
Sıyrılıp gelsin diye, kelimelerin teninden
Artık ne kitaplar sessiz, ne de gece tek başına
Mürekkep bir can oldu, karıştı gözyaşıma.


.
Mustafa Yaman
02 kasım 2025