Kaç yıl oldu bilmiyorum
senden geçen sözüm, nazım.
Hatırlayamadığıma göre
epeyce bir zaman olmuş.
Takvime bakıp
hesap etmem lazım.

Hiçbir şey beni yıldırmaz dediğin o gün,
uzun yıllar vardı önümüzde.
Hepsi de mesut ve bahtiyar.
Taşı ayıklanmış pirinç ve mercimekti
ya da kılçıksız bir istavrit balığı.
Belki de kibritin ucundaki alev.
Salınsak sanki yeline yenik düşecekti.

Kimse sormadı seni bana,
selam getiren de olmadı.
Eski filmlere özenip sakladığımız
hatıralarımız da.
Kesinlikle hatırlayamadım
o tarihteki omuz çantanı.
Asla dert etmedim
gelip gidecek yol paranı.

Ben duygusuz, düşüncesiz
dinlemez ve umursamazdım ya;
hani kelimeleri eze eze konuşur,
cümleleri derine gömerdim ya.

Şimdi…
Sadece susuyorum.
Dinliyorum ve susuyorum…
Nedense ağzım kuruyor,
susuyorum.
Hatırlıyorum ve
yine de susuyorum…

İşte görüyorsun…

Sustum…



Buğra San