Sıcacık uyurken insanlar, ben üşüyorum,
Ulemanın labirentlerine düşüyorum.
Gece insanlar uyuyor; ben düşünüyorum.
Ve birdenbire ikiye ayrılıyor yolum.
Yavaşça gözlerimdeki perdeler gidiyor.
Gecede büyük parti: ’Gerçekler dans ediyor! ’
Ve birden isyan ediyor içimdeki yalan,
Haykırıyor kurtulmak için ızdırabından:
’Biz ki yeryüzüne tesadüfen fırlatıldık!
Rıza Hocam, kalmadı yaşamakta bir mantık!
’Esirgeyen Bağışlayan Allah’ın adıyla,’
Hak’kım nerede söyle bana ağız tadıyla? ’’:

’Hayır evladım, sen yanlış bir yol tutuyorsun!
Ve ezeli ruhlarımızı unutuyorsun!
Bize çok önceden söylendi: ’Canlı bedende,
’Verdiğiniz sözü’ unutmayın bu gezegende’
İşte senin bu sözü hatırlaman ne iyi.
Kabul etmeli içindeki gerçek gizliyi.
Soyutlar çıkmazı içinde apalıyorsun.
Sen ki şeytanın fiskosuna kapılıyorsun.
Sen mantığı anlamak istiyorsan gerçekten.
Haber verir hem geçmişten, hem de gelecekten.
Bu nerden geldi bilemez ilginç yaratıklar.
Kuş beyinlilerin acınacak halleri var.

İlahi yapıt, sonsuz varlık, kopmaz bütünlük...
Onda bütün gerçekler, onda bütün üstünlük! ’

Rıza Akbulut