Sen gidiyorsun
Arkana bile bakmadan sen gidiyorsun
Ne kadar kolay bitti ve gidiyorsun
Sanki sıradan bir iş gibi
Basit bir bitiş gibi.
Soranlara yüzünde en ufak bir pişmanlık emaresi olmadan
Kolayca bitti gitti diyorsun…

Sen gidiyorsun ardından
Bakıyorum sadece
ne zor benim için bitmesi bitirilmesi
Dünyanın en zor işi
Soranlardan kaçırıyorum gözlerimi
Yüzüm kızarıyor
Diyemiyorum “bitti gitti “
sanki büyük bir suç
Ve ben işledim o suçu…

Sen gidiyorsun ve ben kalıyorum
Kalakalıyorum
öyle mıh gibi.
Sen gidiyorsun ve ben
kalıyorum
Senin yerine
utanarak sıkılarak
Kendime açıklayamadım
Soranlara nasıl anlatırım ki
Gidişini …

Sen gidiyorsun
arkanda boşluk bırakarak
Önünde yeni ufuklar açarak
Mutlu olacağını umarak
Sen gidiyorsun;
Kalıyorum afallayarak
Kocaman bir yokluk hissinde
Yalpalanarak inanmayarak
Bu kadar kolay demek ki
Sen gidiyorsun
Güç bela dizdiğimiz
Domino taşlarını
Bir dokunuşta yıkarak….

Sen gidiyorsun , yeni bir hayat inşa etmeye
İçin belki de kıpırdayarak
Heyecanlanarak
Ve ben kalıyorum!
Belki de istekli
belki de mecbur bırakılarak
Sen gidiyorsun hak mı bu şimdi
Arkanda bir enkaz bırakarak…