Kumrular yuva yapmış balkonun köşesine,
Sırça bir köşk misali hem de kuru dallardan.
Hayran oldum onların çaba ve neşesine.
Çok daha vefalılar kıymet bilmez kullardan.

Tatlı telaşlarını uzun süre seyrettim.
O hayranlık içinde bir gerçeği farkettim.
Ta derinden iç çekip gıpta ile ah ettim.
Seninle geçmek nasip olmadı bu yollardan.

Yuva kurmak bir sanat bizden çok bilgisi var.
Eşine en sadık kuş bir ömür sevgisi var.
Sevdasını süsleyen kaç tonda ezgisi var
Koca koca insanlar ders almadık onlardan.

Bir avuç cüssesinde kocaman yürek saklı.
Bakındım ne yalana ne riyaya meraklı.
Manası kalmadı bak sormuyorum kim haklı. Vazgeçmedik velhasıl türlü hüsn-ü zanlardan.

Sadece iki kanat yetermiş sarılmaya.
Gerek yokmuş vakitli vakitsiz darılmaya.
Beyhude heves ettik bulanıp durulmaya.
Yazık kurtulamadık hüzün dolu anlardan.

Oysa amaç sevmekti biz işi zorlaştırdık.
Gönül denen yolcuyu avare dolaştırdık.
Yorulur mu demedik habire uğraştırdık
Bize gözyaşı düştü kaçınılmaz sonlardan.

Yaralı bir gönülü ağlatır iki kumru.
Yutkunmak istiyorum boğazım yumru yumru.
İmana davet ettim gurur denen gavuru.
Dem vurup durdu bana koyduğu kanunlardan.

Dedim beyhude çaban insan bu çiğ süt emmiş.
Yola getiremedi ne peygamber ne derviş.
Gökyüzü kimin ise onlar murada ermiş.
Kanadı olan kaçmış yerde yaşayanlardan.

Dönmez değirmen taşı taşıma sular ile.
Esir olmuşsa beşer boynunda yular ile.
Nasıl boy ölçüşecek özgür kumrular ile.
Artık muradım da yok maziden kalanlardan.