Döndünde ne oldu boşversene sen,
Vuslata erecek hal mi bıraktın.
Gülüyordun bana gitme derken ben,
Şimdi gün görecek hal mi bıraktın.

Baltaydım ayırdın beni sapımdan,
Savurdun salladın temel yapımdan,
Giderken kırdığın gönül kapımdan,
Bir daha girecek hal mi bıraktın.

O gittiğin güzden geçti mutluluk,
Aştı dağı düzden geçti mutluluk,
Geçti artık bizden geçti mutluluk,
Sefanı sürecek hal mi bıraktın.

Ben ki bir tek seni bildim yaşadım,
Seninle karardım senle ışıdım,
Sorsana yükünü nasıl taşıdım,
Ayakta duracak hal mi bıraktın.

Bu sevda bu aşka boş diyen kimdi,
Geç deyip gittiğin gün beş ekimdi,
Sen söyle seninle bahara şimdi,
Hayaller kuracak hal mi bıraktın.

Yine bak sonbahar gönlüm çınayaz,
Arkası kara kış kar tipi ayaz,
Artık aşkın bana düşlerde beyaz,
Geceyi yaracak hal mi bıraktın.

Bundan sonra Aslansofu’m ne desin,
Seninle bu aşktan umut yok kesin,
Ne ben bülbül artık ne sen bahçesin,
Tekrar gül derecek hal mi bıraktın.
Sefanı sürecek hal mi bıraktın.